موفقیت های حاتم میرزایی؛ بازیگر پرکار در هفتاد سی
پشت صحنه موفقیت های حاتم میرزایی
حاتم میرزایی، از چهرههای شناختهشده در عرصه بازیگری سینما، تلویزیون و تئاتر ایران است. او با قد ۱۹۰ سانتیمتر و وزن ۹۰ کیلوگرم، متولد شهریور 1371 از سال ۱۳۸۵ فعالیت حرفهای خود را در زمینه بازیگری آغاز کرده است. حاتم میرزایی دانشآموخته رشته بازیگری و دارای مدرک کارشناسی کارگردانی سینما است. عضویت در انجمن بازیگران سینما و تلویزیون و خانه تئاتر، نشاندهنده جایگاه حرفهای او در این عرصه است.
حاتم میرزایی با ایفای نقش در فیلمهای سینمایی مطرحی مانند سال گربه (مصطفی تقیزاده)، هفتاد سی (بهرام افشاری)، زیر سقف دودی (پوران درخشنده) و آکو (منتخب هجده جشنواره بینالمللی) توانسته توجه منتقدان و مخاطبان را به خود جلب کند. همچنین حضور در سریالهای پرمخاطب همچون دندون طلا (داوود میرباقری)، سلمان فارسی (داوود میرباقری)، گاندو ۲ (جواد افشار) و کیمیا (جواد افشار) باعث تثبیت جایگاه او در میان بازیگران توانمند تلویزیون شده است.
در اینجا با حاتم میرزایی که اخیراً در فیلم سینمایی هفتاد سی به کارگردانی بهرام افشاری نقشآفرینی کرده، گفتگویی انجام دادهایم تا درباره تجربههای حرفهای، چالشهای بازیگری و مسیر موفقیتش بیشتر بدانیم.
علاوه بر سینما و تلویزیون، حاتم میرزایی در تئاتر نیز حضوری موفق داشته و با همکاری با کارگردانان بزرگی چون هادی مرزبان در نمایشهای بازار عاشقان، بنگاه تئاترال و فهرست مردگان، جوایز و افتخارات متعددی را به دست آورده است. او همچنین بهعنوان عروسکگردان و صداپیشه در سریالها و برنامههای کودک و نوجوان حضور داشته و در جشنوارههای داخلی و بینالمللی جوایز متعددی کسب کرده است.
در ادامه با کارنامه پربار حاتم میرزایی و جزئیات نقشآفرینیهای درخشان او بیشتر آشنا شوید.













در مسیر حرفهایتان، چه نقشی بیشترین چالش را برایتان داشت و چگونه توانستید با آن کنار بیایید؟
حاتم میرزایی : من توی سالهای مختلف، نقشهای مختلف و سختی بازی کردم. خودم معتقدم رسیدن به شخصیت و اون کاراکتر، واقعاً کار سختی بوده. اگه از نگاه یه بازیگر بخوایم ببینیم، هر نقشی سختیهای خاص خودش رو داره. اما اگه بخوام به سوالتون جواب بدم، یکی از سختترین نقشهایی که بازی کردم، نقش اکبر توی فیلم آکو بود.
من باید تو قالب شخصیت یه باربر قرار میگرفتم که هم از نظر سناریو، هم از نظر اتفاقات نقش، واقعاً سخت بود. جدا از اینکه باید از نظر درونی به نقش میرسیدم، از نظر فیزیکی هم باید وزنم رو بالا میبردم.
چند روز پشت سر هم به بازار پانزده خرداد میرفتم و دقیق نگاه میکردم که باربرها چطور کار میکنن، از فضای اونجا تا تکهکلامهای مخصوص خودشون رو زیر نظر داشتم.

یکی از سختترین بخشها اضافه کردن وزنم بود. اون موقع ۹۰ کیلو بودم و باید تو یه مدت کوتاه وزنم رو به بالای ۱۰۰ کیلو میرسوندم. روزی چندین وعده غذا میخوردم و از صبح تا عصر تو بازار بودم و رفتار باربرها رو رصد میکردم.
در نهایت تونستم وزنم رو به ۱۱۰ کیلو برسونم. اما بعد از پروژه آکو یه پروژه دیگه پیشنهاد شد که باید وزنم رو پایین میآوردم. فقط دو ماه وقت داشتم و تو اون مدت وزنم رو دوباره به ۹۰ کیلو رسوندم.
خیلی سخت بود، اما وقتی رضایت کارگردان و خودم رو میدیدم، واقعاً برام خوشایند بود.
(البته توصیه نمیکنم کسی تو حالت عادی اینطوری وزنش رو بالا و پایین ببره!)
شما در سینما، تلویزیون و تئاتر تجربه دارید. به نظر شما، کدام مدیوم برای بروز تواناییهای بازیگریتان مناسبتر است و چرا؟
حاتم میرزایی : قبل از اینکه به این سوالتون جواب بدم، باید بگم که توانایی و خلاقیت رو ما بهصورت خودآگاه یا ناخودآگاه توی زندگی روزمره داریم و به مرور زمان این توانایی تقویت شده. چون ما هر روز، چه با خودمون و چه با دیگران، تا حدی داریم نقش بازی میکنیم، خلاقیت به خرج میدیم و تواناییهامون رو نشون میدیم که همین باعث میشه این مهارتها به مرور قویتر بشه.
اما ببینید، فعالیت تو هر مدیوم هنری، چه سینما، چه تئاتر و چه تلویزیون، باعث میشه شما تواناییهاتون رو به نمایش بذارید.

اگه بخوام این قالبها رو تفکیک کنم، باید بگم که تئاتر فضای مناسبتری داره.
چرا؟
چون توی تئاتر شما نفسبهنفس با تماشاگر هستید. بازی میکنید و امکان آزمون و خطا ندارید. تمام ذهن و فیزیکتون درگیر اجراست و این کارو سخت میکنه. اما همین سختی باعث میشه بهعنوان بازیگر روی خودت بیشتر کار کنی، بیشتر تمرین کنی، بیشتر ببینی، بیشتر بخونی و… که در نهایت باعث بروز خلاقیت، بالا رفتن توانایی و تمرکز بیشتر میشه — چه بخوای، چه نخوای.
برای همینه که بیشتر بازیگرهای خلاق و بزرگ دنیا از تئاتر شروع کردن و خدا رو شکر، من هم از این اتفاق مستثنا نیستم.
اما تو فضای سینما هم میتونیم تواناییهامون رو توی قالب تصویر به رخ بکشیم. فرقش با تئاتر اینه که تو سینما باید بیشتر به جزئیات توجه کنی.
برخلاف تئاتر که فضاش بازتره، تو سینما بازی باید خیلی ریز و دقیق باشه؛ اینقدر که اصطلاحاً “درشت” دیده نشه.
تو سینما، بازیگر بیشتر با میمیک و صورتش کار داره. جزئیات خیلی ریز رو باید رعایت کنه، چون بازی تو سینما بیشتر درونیـه. اگه بازیگر خلاق نباشه و توانایی نداشته باشه، واقعاً کار سختی پیش رو داره.
در همکاری با کارگردانان مختلف، چه انتظاری از یک کارگردان دارید تا بتوانید بهترین عملکرد را جلوی دوربین یا روی صحنه ارائه دهید؟
حاتم میرزایی : ببینید در فضای کار کردن با کارگردانهای عزیز قطعا شما به عنوان بازیگر با سبکهای کارگردانی مختلفی روبرو هستید که خیلی متنوع هست.
ولی به نظر من چیزیکه باعث میشه بازیگر صد خودشو بزاره اینه که کارگردانهای عزیز باید اجازه بدهند چه در تصویر چه در تئاتر
بازیگر تمام خودش رو بروی صحنه یا در تمرین کار تصویر بروز بده و به اصلاح هر چه داره به رخ بکشه
اونوقت مرحله بعد شروع میشه که کارگردان عزیز بازی اون بازیگر در اون صحنه یا پلان رو رتوش میکنه اضافه کم میکنه و و و که اینها البته در قالب بازیگیری قرار میگیره.

و یک اتفاق خیلی مهم اینه که اگر یک بازیگر در یک نقش خوب بود کارگردان بعدی اجازه اینو بده که بازیگر در یک نقش دیگه بازی داشته باشه خودشو محک بزنه قابلیتهاشو بروز بده که این اتفاق کمتر میوفته.
و اما تجربه نشون داده کارگردانهای بزرگ همیشه با تعاملی که با بازیگر دارن باعث میشن که بازیگر بهترین عملکرد رو در اون کار داشته باشه .
با توجه به تجربیات متنوعی که در ژانرهای مختلف داشتید، فکر میکنید در کدام سبک یا ژانر بازیگری توانایی بیشتری دارید و دوست دارید بیشتر در آن فضا فعالیت کنید؟
حاتم میرزایی : ببینید در دنيای بازیگری یک بازیگر باید توانایی بازی در ژانرهای مختلفو داشته باشه.
اصلا فلسفه بازیگری اینه شما اگر در یک ژانر بدرخشید و اون ژانرو ادامه بدید قطعا بازیگر تک بعدی هستید و یک گلدن تایمی برای خودتون تعریف کردید که بعدش منجر به کم رنگ شدن یا اصطلاحا اوت شدن بازیگر میشه .
بنابراین بازیگر باید توانایی درخشیدن در ژانرهای مختلفو داشته باشه که ماندگاری بیشتری در دنيای بازی رو داشته باشه.
و اگر درباره خودم بگم ببینید من ژانرهای مختلفی بازی کردم و دوس دارم این تنوع بیشتر هم بشه حتی وسترن علمی تخیلی و و و.
اما از نگاه خودم یه کوچولو درام رو بیشتر دوس دارم.




آقای حاتم میرزایی شما تجربه همکاری با کارگردانان مطرحی مانند داوود میرباقری، پوران درخشنده و بهرام افشاری را داشتهاید. این تجربهها چه تأثیری بر نگاه حرفهای و سبک بازیگری شما گذاشته است؟
حاتم میرزایی: بله خب خداروشکر من سعادت نصیبم شده با کارگردانهای بزرگ کار کردم.
به نظر من شما وقتی با کارگردانهای مولف بزرگ و به نام کار میکنید ، قطعا چیزهای زیادی از نظر حرفه ای یاد میگیرید، قطعا از جزئیات کوچک تا بزرگ برای بازیگر یک کلاس درسه یک دانشگاهه و اگر به لحاظ تاثیر کار کردن با کارگردانهای بنام رو عرض کنم باعث شده که من واقعا بخصوص در این چند سال اخیر فقط ببینم تمرین بکنم بخونم و تجربه کسب بکنم و حتی باعث شد یک تایمی بعد از فضای تجربی برم سمت آکادمیک و مدرک دانشگاهی هم داشته باشم .
به نوعی شما وقتی با بزرگان کار میکنی بخصوص فضای سینما و تئاتر سعی میکنی سیر حرفه ای خودتو چه از لحاظ بازی و حتی لایف استایل درست و صعودی بکنی.
نظر خود را در باره این مطلب در قسمت دیدگاه ها با ما درمیان بگذارید.








حاتم میرزایی همکلاسی من بود، همیشه از بقیه بچه ها جلوتر بود و در کارش جدی، امیدوارم در بازیگری بدرخشی و بهت افتخار کنیم
حاتم میرزایی در درجه اول یک دوست ویک همراه واقعی است و اما به عنوان هنرمند میتوان گفت کار بلد ،توانا و با استعداد است . او در زمانی که نقش و کاراکتری را بازی میکند با دانش و علم و استعدادی که دارد آن را باورپذیر میکند و بیننده را همراه خود میکشاند. در مقام صداپیشگی هم قدرت و توانایی خود را بسیار هوشمندانه نشان میدهد . امیدوارم قدر این هنرمندان خوب و با استعدادمون بیشتر بدانیم
P*A*I