حاتم میرزایی به نمایندگی از بازیگران نسل جوان: فرصت دیده‌شدن، حق ماست
حاتم میرزایی از «آخرین پیام» تا جشنواره کن؛ بازیگری که می‌گوید میدان به جوان‌ها داده نمی‌شود
حاتم میرزایی: «آخرین پیام» در جشنواره‌های بین‌المللی دیده شد؛ چرا بازیگران جوان ایرانی در کشور خودشان فرصت دیده‌شدن ندارند؟
حاتم میرزایی، بازیگر سینما و تئاتر، همزمان با نامزدی خود برای دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد در یکی از جشنواره‌های بین‌المللی برای فیلم سینمایی «آخرین پیام»، از تجربه حضور این فیلم در جشنواره‌های جهانی و همچنین چالش‌های بازیگران جوانی گفت که به گفته او، فرصت کافی برای دیده‌شدن در سینمای ایران پیدا نمی‌کنند. او همچنین از آغاز پخش فیلم سینمایی «الماس» به کارگردانی مهدی ودادی در فیلیمو خبر داد؛ فیلمی که یکی از نقشهای اصلی آن را بر عهده دارد.
حاتم میرزایی: «آخرین پیام» در جشنواره‌های بین‌المللی دیده شد؛ چرا بازیگران جوان ایرانی در کشور خودشان فرصت دیده‌شدن ندارند؟
حاتم میرزایی، بازیگر سینما و تئاتر، این روزها با دو اثر سینمایی در عرصه نمایش و جشنواره حضور دارد؛ فیلم «آخرین پیام» به نویسندگی و کارگردانی ستار منصوری که در جشنواره‌های بین‌المللی حضور داشته و برای او نامزدی جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد را به همراه داشته است و فیلم «الماس» به کارگردانی مهدی ودادی که پخش آن در پلتفرم فیلیمو آغاز شده است.
میرزایی که سابقه فعالیت در تئاتر و دریافت جوایز مختلف را در کارنامه خود دارد، در گفت‌وگو با ما درباره این دو پروژه، تجربه حضور «آخرین پیام» در جشنواره‌های خارجی و شرایط بازیگران جوان در سینمای ایران صحبت کرد.
گفت‌وگو را از «آخرین پیام» شروع کنیم.
این فیلم چه ویژگی‌ای داشت که برای شما اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد؟
حاتم میرزایی: «آخرین پیام» به نویسندگی و کارگردانی ستار منصوری، یک درام اجتماعی است که بخش‌هایی از آن در چند استان و به زبان لری فیلمبرداری شده است. برای این فیلم حدود یک ماه تمرین داشتیم و تلاش کردیم به فضای واقعی قصه و شخصیت‌ها نزدیک شویم.
داستان فیلم بر اساس واقعیت شکل گرفته و من نقش اصلی آن را بازی میکنم. برای من، فارغ از بحث جشنواره‌ها، خود تجربه کار کردن روی چنین پروژه‌ای بسیار مهم بود؛ چون با اثری مواجه بودیم که ریشه در مسائل اجتماعی و واقعیت‌های جامعه دارد.
«آخرین پیام» در جشنواره‌های مختلفی حضور داشته است. آخرین وضعیت فیلم چگونه است؟
حاتم میرزایی: تا امروز فیلم در ۱۳ جشنواره بین‌المللی حضور داشته و این مسیر همچنان ادامه دارد. در برخی از این جشنواره‌ها هم موفق به دریافت جوایزی شده است.
بر اساس نتایجی که تا امروز اعلام شده، فیلم در جشنواره Touchstone عنوان بهترین فیلم را در بخش درام آسیایی به دست آورده و در یک جشنواره دیگر نیز عنوان بهترین فیلم آسیایی را دریافت کرده است.
در جشنواره Dardevil نیویورک نیز فیلم موفق به دریافت سه جایزه در بخش‌های بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر زن شده است.
در جشنواره LOVE کالیفرنیا هم فیلم در دو بخش نامزد دریافت جایزه شده که یکی از آنها بخش موسیقی و دیگری بخش بهترین بازیگر نقش اول مرد است. برای من نامزدی در بخش بازیگری اهمیت ویژه‌ای دارد، چون نشان می‌دهد بازی یک بازیگر ایرانی، فارغ از اینکه در داخل کشور چقدر فرصت دیده‌شدن پیدا میکند، می‌تواند در یک جشنواره بین‌المللی مورد توجه قرار بگیرد.
فیلم در ادامه مسیر جشنواره‌ای خود به جشنواره بین‌المللی کن نیز راه یافته و امیدوارم این مسیر با اتفاق‌های خوب بیشتری ادامه پیدا کند.
به نظر می‌رسد بخش مهمی از صحبت شما به مسئله دیده‌شدن بازیگران جوان در ایران برمی‌گردد. چرا این موضوع برای شما تا این اندازه جدی است؟
حاتم میرزایی: من از سال ۱۳۸۵ به صورت حرفهای فعالیت میکنم. در تئاتر کار کرده‌ام، جایزه گرفته‌ام و افتخار شاگردی و همکاری با استادان بزرگی را داشته‌ام. از دست استاد زنده‌یاد عزت‌الله انتظامی جایزه گرفته‌ام، از استاد دکتر قطب‌الدین صادقی جایزه دریافت کرده‌ام و شاگرد استاد هادی مرزبان، خانم پوران درخشنده و استادان دیگری بوده‌ام.
با این حال، چیزی که طی این سال‌ها به شکل عینی تجربه کرده‌ام این است که گاهی برای یک بازیگر، داشتن توانایی و سابقه به تنهایی کافی نیست و فرصت حضور در نقشهای اصلی و میدان دیده‌شدن فراهم نمی‌شود.
این مسئله فقط درباره من نیست. تعداد زیادی از بازیگران جوان و توانمند در تئاتر، شهرستان‌ها، آموزشگاه‌ها و دانشگاه‌ها فعالیت می‌کنند، اما فرصت ورود جدی به سینما و تلویزیون را پیدا نمی‌کنند.
شما در صحبت‌هایتان از اصطلاح «بند پ» هم استفاده کرده‌اید. منظورتان دقیقاً چیست؟
حاتم میرزایی: من نمی‌خواهم درباره افراد مشخصی قضاوت کنم، اما درباره یک سازوکار صحبت میکنم که متأسفانه در بخشی از فضای تولید دیده می‌شود؛ اینکه برای ورود به یک پروژه، گاهی به جای اینکه سؤال اصلی این باشد که «چه کسی برای این نقش مناسب‌تر است؟»، بحث سرمایه، اسپانسر، ارتباطات و روابط مطرح می‌شود.
من خودم بارها با چنین فضایی مواجه شده‌ام. گاهی وقتی برای یک کار مراجعه می‌کنید یا دعوت می‌شوید، بخش قابل توجهی از صحبت‌ها به این سمت می‌رود که چقدر سرمایه می‌آوری یا اسپانسر و سرمایه‌گذار می‌شناسی.
من با سرمایه‌گذاری در سینما مخالف نیستم. حتی اگر فردی به واسطه خانواده یا ارتباطاتش وارد سینما شده باشد، اگر واقعاً استعداد و توانایی داشته باشد، چه اشکالی دارد؟ در تمام دنیا هم چنین اتفاق‌هایی وجود دارد. مسئله من زمانی است که سرمایه و رابطه جای استعداد، آموزش و شایستگی حرفهای را بگیرد.
به اعتقاد شما بازیگران جوان خوب کجا هستند؟
آدرسشان کاملاً مشخص است؛ صحنه‌های تئاتر، سالن‌های نمایش، دانشگاه‌ها و دانشکده‌های هنری، آموزشگاه‌ها و حتی شهرستان‌های کوچک.
اگر کسی واقعاً دنبال کشف بازیگر جوان باشد، کافی است سری به تئاتر بزند و اجرای بازیگران جوان را ببیند.
حتی بعضی از کسانی که امروز در پروژه‌ها با عنوان هنرور، راکوردی یا بازیگر تک‌سکانسی فعالیت می‌کنند، اگر فرصت واقعی پیدا کنند، می‌توانند خودشان را نشان بدهند.
ما قبلاً این فرصت را به نسل‌های مختلف داده‌ایم و نتیجه‌اش را هم دیده‌ایم. بهرام افشاری که از دوستان و هم‌دوره‌های من است، هوتن شکیبا، مهدی حسینی‌نیا، امیر نوروزی و بسیاری دیگر از بازیگران، وقتی میدان پیدا کردند، توانایی‌هایشان را نشان دادند.
مسئله این است که امروز این میدان برای بسیاری از جوان‌ها محدود شده است.
یعنی معتقدید سینما باید ریسک بیشتری برای معرفی چهره‌های تازه بپذیرد؟
حاتم میرزایی: قطعاً. اگر همیشه قرار باشد برای نقش اصلی فقط سراغ چند اسم شناخته‌شده برویم، طبیعی است که نسل تازه‌ای وارد چرخه نشود.
یک کارگردان یا تهیه‌کننده گاهی باید به یک بازیگر جوان اعتماد کند. شاید آن بازیگر هنوز اسم بزرگی نداشته باشد، اما ممکن است توانایی بسیار بالایی داشته باشد.
جالب اینجاست که وقتی همین بازیگران در یک پروژه کوچک یا کم‌هزینه فرصت پیدا می‌کنند و اتفاق خوبی رقم می‌زنند، همان جشنواره‌های خارجی دیگر به اسم و شهرت آنها نگاه نمی‌کنند؛ به خود فیلم و کیفیت بازی نگاه می‌کنند.
برای جشنواره خارجی فرقی نمی‌کند من حاتم میرزایی باشم یا یک بازیگر شناخته‌شده‌تر. اگر کار خوب باشد و بازی خوب باشد، مورد توجه قرار می‌گیرد. همین موضوع برای من بسیار قابل تأمل است.
شما خودتان نمونه‌ای از همین تجربه را در «آخرین پیام» دارید؟
حاتم میرزایی: بله. من سال‌هاست منتظر فرصتی بودم که بتوانم توانایی‌ام را در یک نقش اصلی سینمایی نشان بدهم. حالا «آخرین پیام» این فرصت را ایجاد کرده و حضور فیلم در جشنواره‌های مختلف و نامزدی من برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره LOVE کالیفرنیا، برای من اتفاق مهمی است.
بخشی از بازی حاتم میرزایی در فیلم سینمایی آخرین پیام
dir=”rtl”>
این موفقیت فقط برای شخص من نیست. من آن را به عنوان یک نشانه برای تمام بازیگرانی میبینم که سال‌ها در تئاتر و صحنه‌های نمایشی کار کرده‌اند و منتظر یک فرصت واقعی هستند.
در کنار «آخرین پیام»، فیلم «الماس» هم در حال پخش است. درباره این پروژه بگویید.
حاتم میرزایی: فیلم سینمایی «الماس» به کارگردانی مهدی ودادی یکی دیگر از پروژه‌هایی است که در آن یکی از نقشهای اصلی را بازی کرده‌ام و پخش آن در پلتفرم فیلیمو آغاز شده است.
برای من حضور همزمان این دو فیلم اتفاق جالبی است؛ از یک طرف «آخرین پیام» مسیر جشنواره‌ای خود را در سطح بین‌المللی دنبال میکند و از طرف دیگر «الماس» به مخاطب عمومی عرضه شده است.
امیدوارم مخاطبان هر دو اثر را ببینند و درباره آنها قضاوت کنند.
به عنوان سؤال پایانی، آینده سینمای ایران را چگونه می‌بینید؟
من به سینمای ایران بسیار امیدوارم، چون این سینما سابقه و سرمایه انسانی بسیار بزرگی دارد. ما سینماگران زنده یادی مثل عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، امیر نادری، ناصر تقوایی، زنده‌یاد داریوش مهرجویی و بسیاری دیگر داشته‌ایم و داریم که آثارشان بخشی از اعتبار سینمای ایران در جهان است.
اما به نظرم امروز نیاز داریم دوباره به شایسته‌سالاری در سینما توجه کنیم؛ چه در بازیگری، چه در کارگردانی، تهیه‌کنندگی، نویسندگی و سایر بخش‌ها.
امیدوارم هنرمند بر اساس توانایی‌اش فرصت پیدا کند، نه بر اساس میزان ارتباطاتش.
امیدوارم در آینده‌ای نه‌چندان دور، بازیگران جوانی که در سالن‌های تئاتر، شهرستان‌ها، دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها سال‌ها زحمت کشیده‌اند، پشت درهای بسته نمانند.
ما استعداد کم نداریم؛ چیزی که کم داریم، فرصت برابر برای دیده‌شدن است.
اگر این فرصت ایجاد شود، مطمئنم نسل تازه‌ای از بازیگران، کارگردانان و فیلمسازان می‌توانند دوباره سینمای ایران را به سمت آثاری ببرند که هم مخاطب ایرانی را تحت تأثیر قرار دهند و هم در عرصه بین‌المللی حرفی برای گفتن داشته باشند.
گاهی واقعاً باید از خودمان بپرسیم چرا بعضی از استعدادهای واقعی بازیگری، آن‌طور که شایسته‌اند در سینما دیده نمی‌شوند.
حاتم میرزایی از نظر من یکی از همان استعدادهایی است که حقش در سینما بسیار بیشتر از این‌هاست.
بازیگری فقط حفظ کردن دیالوگ و قرار گرفتن جلوی دوربین نیست. بازیگری یعنی تواناییِ خلق کردن یک آدم، یعنی فهمیدن لایه‌های یک شخصیت، یعنی داشتن آن قدرتی که بازیگر بتواند بدون اغراق و نمایش اضافه، مخاطب را با خودش همراه کند. و حاتم میرزایی از آن بازیگرهایی است که این توانایی را دارد.
پشتوانه‌ی تئاتر در بازی او کاملاً قابل لمس است؛ تسلط، حضور، بیان، بدن، تمرکز و مهم‌تر از همه، قدرت جان بخشیدن به شخصیت. او از آن بازیگرهایی نیست که صرفاً نقش را «بازی» کنند؛ ظرفیت این را دارد که نقش را زندگی کند و چیزی از خودش به آن شخصیت اضافه کند.
استعداد او فقط در خوب بازی کردن خلاصه نمی‌شود. چیزی که در موردش ارزشمند است، قابلیت او برای ایفای نقشهای متنوع و متفاوت است. می‌تواند جدی باشد، پیچیده باشد، تلخ باشد، انسانی باشد، حتی در نقش‌هایی که نیاز به ظرافت و کنترل زیادی دارند، خودش را به رخ بکشد بدون اینکه بازی‌اش به اغراق تبدیل شود.
و شاید مهم‌ترین نکته همین باشد: حاتم میرزایی از آن دسته بازیگرهایی است که احساس میکنم هنوز بخش بزرگی از توانایی واقعی‌اش در سینما دیده نشده است.
سال‌ها تئاتر و تجربه‌ی صحنه برای یک بازیگر سرمایه‌ی کمی نیست. این تجربه چیزی است که نمی‌شود با چند حضور جلوی دوربین به دست آورد. پشت چنین بازیگری سال‌ها تمرین، تجربه، شکست، یادگیری و زیستن با نقش وجود دارد.
برای همین خطابم بیشتر به کارگردان‌ها، تهیه‌کننده‌ها و کسانی است که برای سینما انتخاب می‌کنند:
کاش کمی بیشتر حاتم میرزایی را ببینید.
کاش برای او نقش‌هایی نوشته و پیشنهاد شود که اندازه‌ی استعدادش باشد؛ نقش‌هایی که مجبورش نکنند فقط بخشی از توانایی‌اش را نشان دهد، بلکه اجازه بدهند تمام ظرفیت بازیگری‌اش دیده شود.
به نظرم حق حاتم میرزایی در سینما هنوز ادا نشده است.
حق او بیشتر دیده شدن است.
حق او نقشهای بزرگ‌تر و جدی‌تر است.
حق او این است که کارگردان‌هایی به سراغش بروند که بدانند با یک بازیگر توانمند و صاحب تجربه طرف‌اند.
و حق مخاطب هم این است که فرصت دیدن چنین بازیگری را در نقش‌هایی شایسته‌تر داشته باشد.
بعضی بازیگرها را نمی‌شود فقط با تعداد فیلمها یا میزان حضورشان در پرده‌ی سینما سنجید. ارزش بعضی‌ها در همان چیزی است که وقتی نقش را به دست می‌گیرند، به آن اضافه می‌کنند.
حاتم میرزایی به نظر من از همان بازیگرهاست.
امیدوارم سینما خیلی زودتر از این‌ها قدر چنین استعدادی را بداند و فرصت‌هایی در اختیارش بگذارد که سال‌هاست شایستگی‌اش را دارد.
چون واقعاً حیف است بازیگری با این میزان استعداد، تجربه و توانایی، هنوز آن‌طور که باید و شاید دیده نشده باشد.
رها جان کاملن با نظر شما موافقم دیگه چیزی برای گفتن نداشتیم همه چی رو کامل و واضح گفتین واقعن کاشکی یه نفر این حرفهارو ببینه و بخونه شاید بدونن با وجود استعداد بی نظیری که در وجود آقای حاتم میرزایی هست چطور استفاده کنن
درود فراوان بسیار پر محتوا و بجا بود.
از آنجاییکه بنده هم در فضای هنری فعالیت میکنم تک تک صحبتهای ایشان را تأیید میکنم.
همچنین میخاهم تاکیید بکنم بر انتخاب بازیگر بر اساس شایسته سالاری را نه مافیا و رانت بازی را.
من از ایشان چندین کار را دیده ام بسیار مسلط و روان نقش را زندگی میکند و…
در آخر به امید روزی که انتخابها بر اساس شایسته سالاری انجام شود نه باند و مافیا بازی.
کاشکی این مدل مصاحبه ها بره برای جاهایی که خیلی مخاطب دارن مثل خانه سینما یا جایی که کارگردانهای عزیز بتونن ببینن و از وجود همچین مرد نازنین استفاده کنند کار حرفه ای تاتر سینما تلویزیون واقعن چطور میشه ما هنوز نتونستیم روی پرده سینماهای ایران چهره ی همچین بازیگر فوق العاده ای رو ببینیم توی یکی از اون کامنتها فردی بود به این رها واقعن جامع و کامل توضیح دادن که آسون چه پشتکاری دارن و واقعن باید از وجود ایشون در نقشهای مهم و اصلی و حتی کلیدی استفاده مرد
حاتم میرزایی از آن دسته بازیگرانی‌ست که توانایی‌اش تنها به یک مدیوم محدود نمی‌شود. چه روی صحنه‌ی تئاتر، چه در قاب تلویزیون و چه در سینما، بازی او نشان از استعداد، تجربه و درک درست از شخصیت دارد. او از آن هنرمندانی‌ست که می‌تواند با ظرافت و باورپذیری، به نقش جان ببخشد و مخاطب را با خود همراه کند.
بی‌شک چنین توانمندی‌ای شایسته‌ی دیده‌شدن و فرصت‌های بیشتری‌ست. حاتم میرزایی ظرفیت آن را دارد که در نقشهای مهم‌تر و آثار ارزشمندتر بدرخشد و بیش از این سهمی درخشان از صحنه و تصویر داشته باشد. گاهی فقط کافی‌ست فرصت و اعتماد لازم به یک هنرمند داده شود تا استعداد واقعی‌اش خودش را نشان دهد.
خطاب به کارگردان‌هایی که هنوز چشمشان به کشفِ استعدادهای پنهانِ این سرزمین است…
هنر بازیگری، گاهی در هیاهوی نام‌ها و چهره‌های آشنا گم می‌شود؛
و چه بسیار هنرمندانی که سال‌ها بر صحنه ایستاده‌اند، زیسته‌اند، آموخته‌اند و رنجِ بازیگر بودن را به جان خریده‌اند، اما سهمشان از قابِ سینما و تلویزیون، کمتر از شایستگی‌شان بوده است.
حاتم میرزایی از آن دست بازیگرانی‌ست که هنر را نه در ظاهر، که در جانِ نقش جست‌وجو میکند.
هنرمندی از تئاتر، با سال‌ها تجربه، که می‌تواند سکوت را بازی کند، رنج را به تصویر بکشد و از یک نقش، انسانی باورپذیر و زنده بسازد.
ای کاش کارگردانهای ما گاهی از دایره نام‌های تکراری بیرون بیایند و به چشم‌هایی نگاه کنند که هنوز فرصت دیده‌شدن پیدا نکرده‌اند.
ای کاش صحنه و پرده، تنها جای چهره‌های آشنا نباشد؛ چرا که سینما و تئاتر، پیش از آنکه به نام‌ها نیاز داشته باشند، به بازیگر نیاز دارند.
حاتم میرزایی را تا این اندازه نادیده نگیریم.
شاید در میان همین استعدادهایی که کمتر دیده شده‌اند، بازیگری ایستاده باشد که بتواند فردای یک اثر را به خاطره‌ای ماندگار تبدیل کند.
گاهی کشف یک بازیگر تازه، فقط پیدا کردن یک چهره جدید نیست؛
کشفِ بخشی از آینده‌ی هنر است.
خطاب به کارگردان‌ها:
در هیاهوی نام‌های تکراری، گاهی هنرِ واقعی دیده نمی‌شود.
حاتم میرزایی از آن بازیگرانی‌ست که نقش را بازی نمی‌کند؛ زندگی‌اش میکند.
بازی‌اش متکی به ادا و اغراق نیست؛ از نگاهش، سکوتش و حضورش، شخصیت جان می‌گیرد.
تئاتر به او آموخته چگونه بازی کند، نه فقط چگونه دیده شود.
کافی‌ست یک‌بار فرصت بدهید تا قاب، خودش گواهِ توانایی‌اش باشد.
حاتم میرزایی را نادیده نگیرید؛
سینما به بازیگرانی از جنس او نیاز دارد، نه فقط چهره‌هایی برای پر کردن قاب.
تا زمانیکه بازیگرهای بی استعدادی مثل گلزار و ایکس و … که فقط با رانت خواری و پول نقش می‌خرن معلومه فضایی برای دیده شدن استعدادی چون حاتم میرزائی نیست خدایی خیلی در حق ایشون اجحاف شده من فیلم الماس ایشون و چند فیلم دیگه اشونو دیدم واقعن فوق العاده هستن به نظرم کارگردانهای محترم بیشتر از ایشون وپدر کارها استفاده کنن
یه زمانی کارگردان‌ها برای نقش هاشون وسواس زیادی نشون میدادن اما الان فقط میگن کی تو فیلم باشه که به واسطه فقط چهره اش نه استعدادش مردم اون فیلم رو میبنن شما سوئیچ سینما رو باز کنی الان فقط شده گلزار پژمان جمشیدی بهرام افشار همینو بس
بابا میدون به بقیه هم بدین خدا میدونه برای بدست آوردن نقش‌ها چقدر پول میدن
حرفهای آقای میرزائی کاملن درسته واقعن خیلی حیفه که در سینما نقش اول فیلمی به ایشون داده نمیشه من حاضرم قسم بخورم اگه به حای بهرام اقشاری ایشون تو فیلم زنده شور بازی می‌کرد کولاک میشد و مخاطبان بیشتری این فیلم رو میدیدن یا تو فیلم هایی که با لهجه های همدانی کردی یا لری باشه چون ایشون تسلط خوبی روی این زبانها دارن واقعن از استعداد ایشون ور فیلمها استفاده کنید نذارید ناامید بشن و عشقشون بازیگری رو برای همیشه کنار بذارن فقط به خاطر اینکه کسی ایشون رو نمیبینه
من و حاتم از سال ۹۶ با فیلم اجتماعی خواب ابدی که جفتمون بازیگران اصلی این فیلم بودیم، با هم آشنا شدیم..خودم به شخصه تلاش و پشتکار و زحمات برادر عزیزم رو دیدم و میبینم..در ۳ کار با هم همبازی بودیم..بسیار پارتنر خوبی جلوی دوربین و البته در رفاقت هم هست..هم سواد بازی و بازیگری داره و الان هم که لیسانس کارگردانی هم داره و می خواد فیلم‌خودش رو بسازه به امید خدا و گوش شیطون کر😉 و هم استعداد و پشتکار بالایی داره و من خودم به شخصه کنارش کلی یاد گرفتم و از تجربیاتش بهرمند شدم. به امید روزی که به جای اسپانسر بازیگر ها و پارتی ها و فامیل بازی ها، به چهره های جدید و بازی هاشون و استعدادشون بها داده بشه..🙏🌹🥇
با نظر تک تک دوستان موافقم من خیلی فیلم و تاتر و حتی لهجه های مختلفی از حاتم جان دیدم واقعن یکی از کارگردان‌ها همت کنه فیلم کلیدر نوشته آقای محمود دولت آبادی رو بسازه و نقش گل محمد رو بذاره حاتم بازی کنه بینظیر میشه خواهشمندم کارگردانهای عزیز از وجود فرد با استعدادی مثل حاتم جان استفاده کنن حیفه بخدا با تسکر
خیلی دلم می‌خواد چیزهایی بنویسم که لااقل دلم خنک بشه ولی می‌دونم پاک میشه چون خودم هنرمندم صدای خوبی دارم ولی هیچ کی حاضر نشد اسپانسر بشه برام یا لااقل مطرح و دیده بشم خیلی از جوونهای ما گرفتار رانت بازی و مافیای هنر شدن هر کی از مادرش قهر میکنه میاد بازیگر میشه نیاز به مثال نیست دارید می‌بینید طرف حتی نمیتونه حس بگیره واقعن حرف جوونهارو به گوش این کارگردان‌ها و اسپانسرهای برسونید بذارید ماها هم دیده بشیم حاتم جان توی فیلمها و تاترهاشون بازی نمیکنه نقش رو زندگی میکنه واقعن استفاده کنید از حضورشون خیلی حرفه بخدا
وقتی کامنتهارو میخونم واقعن چقدر ناراحت میشم از اینکه همه میدونیم سینما به جای نشون دادن استعداد و نبوغ فقط شده مافیا بازی هر کی پول بده هنر هم نداشته باشه مهم نیست بیاد نقش بخره و این سینمایی نیست که مردم خواستارش باشن واقعن خیلی بده که وقتی یک نفر به چند لهجه می‌تونه صحبت کنه قیافه و استایل بازیگری هم داره استعداد هم داره عکسش روی سر در سینماهای ایران نباشه من برای آقای حاتم میرزایی عزیز آرزوی موفقیت میکنم شاید یک نفر از کارگردانهای بزرگ ما این پیام هارو بخونه و بتونیم بیشتر شمارو در بازی ها در نقش اول فیلم ببینیم
من زیاد مطالب و مصاحبه هارو نمی‌خونم ولی این مصاحبه خیلی نظرمو جلب کرد واقعن بعد از تموم شدنش چقدر عمیق تو فکر فرو رفتم که واقعن چرا نباید همچین استعداد فوق العاده ای رو نادیده گرفت اسم فیلم رو یادم نیست ولی یه جا بود که حاتم جان یه لهجه فکر کنم لری بود داشت که سوار موتور بود اومد آقای پورشیرازی رو از ماشین کشید بیرون خدایی کیف کردم خیلی باحال بود یا فیلم الماس ایشون در نقش مراد قشنگ نقش رو زندگی کرده خلاصه حیفه ما حاتم جون رو خیلی دوست داریم دلمون می خواد بیشتر ایشونو ببینیم😀😀😀😀
من زیاد مطالب و مصاحبه هارو نمی‌خونم ولی این مصاحبه خیلی نظرمو جلب کرد واقعن بعد از تموم شدنش چقدر عمیق تو فکر فرو رفتم که واقعن چرا نباید همچین استعداد فوق العاده ای رو نادیده گرفت اسم فیلم رو یادم نیست ولی یه جا بود که حاتم جان یه لهجه فکر کنم لری بود داشت که سوار موتور بود اومد آقای پورشیرازی رو از ماشین کشید بیرون خدایی کیف کردم خیلی باحال بود یا فیلم الماس ایشون در نقش مراد قشنگ نقش رو زندگی کرده خلاصه حیفه ما حاتم جون رو خیلی دوست داریم دلمون می خواد بیشتر ایشونو ببینیم😀😀😀😀
آقای حاتم میرزایی هم صدای فوق‌العاده خوبی دارن و هم بازیگر بسیار توانمندی هستن هیچ وقت نقشی از ایشون ندیدم که نظرمو درباره ی استعداد بازیگری و تاتر ایشون عوض کنه همیشه خیلی قشنگ تو حس میرن و انگار اون نقش رو زندگی میکنه امیدوارم روزی برسه که همه ی جوونا دیده بشن و همیشه تو اوج باشن جوونهای ایرانی بسیار با استعداد و با انگیزه هستن امیدوارم روزی که فیلم کوروش کبیر رو می‌سازیم بهترین نقش رو به حاتم میرزایی عزیز و دوست داشتنی بدن🌹🌹🌹🌹🌹
با درد فراوان به کسانیکه این مطلب رو می خونن من از کارگردان‌ها و اسپانسرهای عزیز خواهش میکنم بیشتر دنبال استعداد و هنر یک نفر باشن تا اینکه فقط چهره هایی که حتی بلد نیستن حس بگیرن و فقط به واسطه مافیابهزی میان نقش برمیدارن حاتم میرزائی عزیز هم چندین لهجه رو راحت صحبت میکنه و هم نقشش رو بدون نقص بازی میکنه از ایشون بیشتر استفاده کنید واقعن حیفه ممنون
با سلام ایشون یکی از چهره هایی هستند که هم در زمینه تاتر هم آواز هم سینما و حتی دوبلوری فعالیت‌های زیادی دارن چرا واقعن نباید عکس ایشون به عنوان نقش اول روی پرده ی سینما باشه؟ حیف نیست واقعن این همه استعداد نذارید از بین بره من کاقعن هم خروج ایشون هم بازیشون خیلی دوست دارم و براشون آرزوی موفقیت میکنم