او گفت:«باید اول بپذیریم که در این دنیا، همه‌چیز روزی خاتمه پیدا می‌کند.

برای رسیدن به آرامش، یک اصل مهم وجود دارد و آن اینکه در مواجهه با هر اتفاقی که برای انسان پیش می‌آید، سه نکته را باید در نظر گرفت:

اول؛ پذیرش واقعیت (Acceptance):

قبول کنید و بپذیرید که این اتفاق افتاده است.

دوم؛ سازگاری (Adaptability):

باید با شرایط جدید سازگار شوید. اگر انسانی در اثر تصادف پایش را از دست بدهد و مجبور شود با پای مصنوعی زندگی کند، باید بداند که باید با شرایط جدید زندگی سازگار شود، زندگی را ادامه دهد و به اهدافش برسد.

سوم؛ تاب‌آوری (Resilience):

باید تاب‌آوری خود را افزایش دهید. حالا ممکن است کسی بگوید: «نمی‌توانم!» خب، اگر نمی‌تواند، آن‌قدر گریه کند که از حال برود!

اگر این سه نکته را رعایت کنید، می‌توانید با بسیاری از اتفاقات زندگی مواجه شوید و آن‌ها را بپذیرید.

اگر جزو انسان‌های الهی هستید، می‌توانید بگویید: «خواست خدا بوده و حتماً بهترین است.» اگر هم جزو طبیعیون هستید، بگویید: «این یک اتفاق طبیعی است که ممکن است برای هر انسانی رخ دهد و برای من هم اتفاق افتاده است.»

اگر انسان عقلانیت داشته باشد و به خدا فکر کند، این نگاه می‌تواند به او کمک کند تا بتواند با از دست دادن‌ها کنار بیاید.

من هم روزی پدرم را از دست دادم؛ انسانی عاشق که هنوز هم هر روز، وقتی می‌نویسم، حتی با رنگ خودنویس‌هایم ــ همان رنگی که خودنویس‌های او داشت ــ با یادش زندگی می‌کنم.

اما باید بدانیم که در این دنیا، همه‌چیز روزی خاتمه پیدا می‌کند.»